Zwemmen met Walvishaaien: overleefd

Zwemmen met Walvishaaien: overleefd

Koh Phi Phi, 2005
Vanuit de boot staar ik over de licht blauwe zee. Dromerig en loom door de snorkeltocht bij Maya Bay (bekend van de film “The Beach”). Een donkere vlek verschijnt in het water. De vlek wordt groter en er verschijnen witte stippen. De mede passagiers raken in extase. Ik zie hoe de witte stippen weer verdwijnen, samen met de 14 meter lange donkere vlek.
Een walvishaai zwom zojuist onder onze boot. Mijn fascinatie voor dit prachtige wezen was geboren. Ooit.. Ooit zou ik er weer een ontmoeten…

Bohol, 2014
2014-05-21_140063355805.30 uur stappen we op een vervallen boot terwijl de zon vanuit de zee de wereld kleurt. Vandaag gaan we naar Oslob, samen met 16 anderen op een Banka voor 10 personen. Na de oversteek van 3 uur komt het eiland eindelijk dichtbij. De boot meert aan en links van me, op 20 meter afstand, zie ik een enorme vin boven het water komen. Vanaf dat moment raak ik in een hyper-staat.

Ik wil maar een ding. Het water in. Snel!

De instructies zijn helder. Er wordt goed voor de grootste vissen van onze planeet gezorgd. In plaats van te jagen op deze vriendelijke reuzen, worden ze door de lokale vissers gevoerd. Zo komt er via eco-toerisme geld binnen en kunnen biologen het gedrag van dit met uitsterven bedreigde wezen bestuderen. Wij als bezoekers moeten ons aan de regels houden anders volgt er een flinke boete. Nooit contact met ze hebben en een minimale afstand van 4 meter bewaren. Duidelijk. Nu wil ik toch echt het water in.

Met een kleine banka varen we over het helder turquoise water. Ik zie weer een vin! Mijn reddingsvest gaat uit. De bootman vraagt me nog een keer of ik goed genoeg kan zwemmen. Natuurlijk! Snorkel op en gaan…

Onder water zie ik pas hoe groot de walvishaai is. Zeker 8 meter. Groter dan een bus! Het zoute water stroomt mijn masker in. Verdorie, niet goed opgezet met mijn enthousiaste gedrag. Even boven water zie ik dat Laurens de camera klaar heeft. Ik laat het water uit mijn masker en glijd naar beneden.

2014-05-26_1401077950

Twee reuzen draaien om me heen. Ademloos kijk ik toe hoe rustig ze naar de garnaaltjes happen. Zij zijn kalm, maar mijn hart bonst als een bezetene. Ik vergeet letterlijk te ademen en hap een slok zeewater naar binnen. Weer naar boven. Normaal gaat het snorkelen me een stuk beter af. Maar dit is alles behalve normaal. Ik zwem tussen walvishaaien, de grootste vis van onze planeet! Laurens gebaart dat ik naar beneden moet duiken. Ze zijn zo dichtbij, misschien kunnen we dat vastleggen.

Ik neem een moment om te kalmeren en vul mijn longen met zuurstof. Hoofd naar beneden en de diepte in. Ik schrik. Zo. Dichtbij. Zo. Groot. ENORM! Hij beweegt. En de andere ook. Ik zwem tussen de twee haaien in en zie een staart naar mij toe zwiepen. Snel trek ik mijn benen in en ontwijk de staart van 2 meter net. Een vreugdekreet ontsnapt. Onder water, dus weer heb ik mijn mond vol zeewater.

Weer boven vraagt Laurens wat ik toch allemaal aan het doen ben. Ik weet het ook niet. Het is gewoon zo indrukwekkend. Naar beneden wil ik, naar mijn nieuwe vrienden.
Nog buiten adem beki2014-05-31_1401498012jk ik de onderwaterwereld door mijn masker. Een bek van 2 meter doorsnee opent zich op 25 cm afstand. Dit is fout! Alarmbellen gaan af in mijn hoofd. 25 cm is veel minder dan de 4 meter afstand die we moeten houden. Ik zie hoe de bek van de walvishaai vol stroomt met water terwijl ik (bijna in paniek) achteruit zwem.

Hoe hard ik ook mijn best doe, de walvishaai komt nog dichterbij. Ik weet dat ik kalm moet blijven, dit vergt concentratie.

Met flink wat kracht en onmogelijke beweging lukt het me om meer afstand te creëren. Een deken van rust overvalt me. De gigantisch haai zwemt nu naast me. Zijn kieuwen pompen het water uit zijn lichaam. We hebben oogcontact. Voor mij is dit moment meer dan magisch. Voor hem was het waarschijnlijk een prima maaltijd…
2014-05-21_1400671821

There is 1 comment for this article

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *