Snorkelen in angst

Snorkelen in angst

De oceaan. Zo onvoorstelbaar groot. Diep. Onbekend.
Wie weet wat er onder me zwemt?!

2014-05-19_1400467227
Angst voor de zee. Liefde voor de onderwaterwereld. Een bijzondere combinatie.
Een beetje reiziger laat zich niet tegenhouden door haar angsten. Snorkeltours worden dan ook standaard geboekt op iedere locatie. Daar snorkelen we over het kleurrijke koraal en de ontelbare visjes. Zolang ik de bodem maar kan zien geniet ik.

Op Bohol (Filippijnen) kiezen we voor een snorkeltocht waarbij we langs een rif zullen zwemmen. Na 45 minuten varen stopt de boot midden op de zee. Dit water is bijna zwart en erg diep. Hier de zee in gaan vind ik een slecht plan. Op 20 meter afstand duikt er iets uit het water. Het zijn dolfijnen! Terwijl de boot over het water raast om ze bij te houden, besef ik me dat ik dit diepe water niet in hoef. Hier mogen we even genieten van de springende en dansende dolfijnen.
2014-05-17_1400323198
Even, want we gaan door naar het eiland Balicasag om te snorkelen. Net als heel veel anderen. De zee stikt van de oranje reddingsvesten. Wil ik daar wel tussen zwemmen?!
Wellicht is daar iets prachtigs te zien, dus wij besluiten te gaan. De camera nemen we niet mee, want we verwachten niet dat deze toeristische plek mooier gaat zijn dan de snorkel trip in El Nido.
2014-05-17_1400301324

Eenmaal het water in blijkt het een rif te zijn. Een afgrond zo stijl en diep dat de zon weerkaatst op de duisternis. Deze diepte in combinatie met de 57 andere snorkelaars om me heen geeft me een onbehaaglijk gevoel.

Onder me steelt een zwarte nemo mijn aandacht. Ik duik naar beneden om de koralen beter te kunnen zien. Tot ik weer naar boven moet, waan ik me in een rustige wereld vol wonderen. Rustig, daar zorgen de reddingsvesten wel voor.
2014-05-05_1399299870
De volgende duik nemen Laurens en ik samen. Verkrampen van angst gebeurt pas wanneer ik naar het duistere diepe kijk. Ogen op het koraal houden en er is niets aan de hand. Toch kijk ik naar rechts. Het duister grijpt me, de angst slaat toe. Dit is heel diep. Er beweegt iets in het duister. Mijn blik verscherpt terwijl mijn hart in mijn keel klopt. De zon schittert op zijn hoofd en een schildpad zwemt naar ons toe.

Met mijn snorkel in mijn mond slaak ik een kreet om Laurens te waarschuwen. Zo hard als ik kan, onder water. Het klinkt iets van: “hmmmlrrrkmmmnrrr!!!“. Ruis op de communicatie. In mijn ooghoek zie ik hoe Laurens in paniek om zich heen kijkt. Hij denkt dat het om een aanval van twee witte haaien gaat. Gelukkig ziet hij snel dat het om een schildpad gaat en is ook hij betoverd door de gracieuze verschijning.

We happen naar adem en duiken de schildpad achterna. Met alle kracht in mijn lichaam probeer ik de schildpad bij te houden. De schildpad beweegt sloom maar met een pittige snelheid. Wat is hij groot! Het lukt me even om er naast te zwemmen. Zijn zwarte kraaloogjes glinsteren terwijl het zonlicht op zijn groene schild weerkaatst. Hij straalt rust uit en ik neem dit prachtwezen met al zijn details in me op. Ik moet naar boven, mijn lichaam heeft zuurstof nodig. Laurens is net zo enthousiast: “Wow, hij was bijna net zo groot als jij!”.
2014-05-05_1399299538
We duiken nog een keer naar beneden, en zien de schildpad weer in het duister verdwijnen. In het duister?!
Ik kijk om me heen. We zwemmen ver van het rif af, met niets dan duister blauw om me heen. Het water voelt koud en enorm diep. Wat nou angst? Hier is het mooi!
2014-05-12_1399903622

There are 2 comments for this article
  1. Tineke at 2:34 pm

    Lieve Laurens en Nicole,

    Wat weer prachtige belevenissen en leuk om te lezen. Wanneer volgt jullie eerste. Duikles? Genietze! Tineke

    • Laurens
      Laurens at 1:42 am

      Hi Tineke, het snorkelen is heerlijk en je weet niet wat je ziet af en toe.. Duiken zit er niet in voor ons (kan niet met mijn oor) maar dit is al heel mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *