Kapper pakken in Azië

Kapper pakken in Azië

Als je haar maar goed zit. Het credo van elke man. Althans dat van mij. Niet dat ik geobsedeerd ben van mijn eigen haar maar een beetje een vlotte coupe kan ik wel waarderen. Thuis in Eindhoven ga ik gewoon naar Esther. Zij heeft een Team Kapsalon in Best (ordinaire reclame) en dan weet ik zeker dat het goed komt. In Azië ligt dat anders. Met name in de minder ontwikkelde gebieden.

Zo waren we op de Filippijnen waar mijn haar dusdanig uit de klauwen begon te lopen dat mijn irritatiegrens bereikt was. Het makkelijkst is natuurlijk de tondeuse eroverheen want daar hoef je geen kapper voor te zijn. Alhoewel ik deze oplossing regelmatig overwogen heb durf ik deze stap nog niet te nemen. Mede door Nicolle die hier een fel tegenstander van is. Ze dreigt dan hetzelfde te doen als ik en die gok wil ik niet nemen. Het probleem op de Filippijnen is echter dat de kappers schaars zijn en dat alle Filippino’s vergelijkbaar zwart en stijl haar hebben en daarmee ook allemaal zo’n beetje hetzelfde kapsel dragen. Mijn weelderige bos krullen valt uit de toon.

Op een dag zag ik dat onze gids Randy ineens wat haar miste en ik vroeg hem of hij naar de kapper was geweest. Hij werd enthousiast en voelde dat ik van mijn Bob Rossje afwilde. “Onze chef kok is een zeer goede kapper en heeft mij net geknipt. Als jij ook wil regelen we het direct.” Twijfelend stamelde ik nog iets van “maybe later…” maar hij stond erop mij deze gunst te verlenen en de chef had alleen nu even tijd. Een leuk verhaal voor later bij de thee of bij de kapper dacht ik maar, om er een positieve draai aan te geven.

Niet veel later zat ik op een plastic stoel naar de zee te kijken. Ik moet ze nageven, dit was wel de mooiste kapsalon die ik ooit gezien had. Toen de chef met zijn type “Blokker” schaar kwam aanzetten zakte me de moed in de slippers. Als een samoerai draaide hij om me heen en na tien minuten was hij klaar. In de spiegel zag ik dat de schade op het eerste gezicht meeviel. Niet slecht voor om iemand die het vak van zijn broer geleerd heeft.

Het nadeel maar ook het voordeel van haar is dat het groeit. Het zorgt daarom voor veel werkgelegenheid maar op reis is het lastig. In Ubud op Bali wilde ik graag weer naar de kapper. Na een speurtocht op tripadvisor kwam ik bij Edwards Saloon uit. Vragen naar Anjie stond erbij. Zij kan met krullen wel overweg. Met een trots gevoel over mijn vondst liep ik naar Edwards Saloon.

Anjie was drie dagen op Java maar ‘my friend’ kan het ook doen, hoor ik het meisje nog zeggen. Ik had geen zin om nog drie dagen te wachten en de kapsalon zag er netjes uit dus ik besloot het er weer op te gokken. ‘My friend’ was een oudere vrouw die mij wel eens even zou laten zien dat Anjie niet de enige was die kon knippen. “Een beetje van de bovenkant en een beetje van de zijkant” is mijn standaard toelichting. “Met de machine of met de schaar” vroeg de vrouw. Ik antwoordde dat de schaar mijn voorkeur had.

Na een minuutje met de schaar verzekerde ze me dat de zijkanten ook prima met standje vier op de machine konden. Angstig keek ik naar de grond waar de stapel met haar bergachtige vormen begon aan te nemen. Het verschil tussen de zijkant en de bovenkant was inmiddels zo groot dat er een rand ontstond. “Geen randen aan de zijkant alsjeblieft” probeerde ik nog terwijl ik een zweetdruppel door mijn bilnaad voelde gaan. Ze was nog lang niet klaar verzekerde ze mij en fanatiek ging ze door met de bovenkant. Toen ze aan het einde met de spiegel om me heen draaide zag ik de stekels die ik sinds mijn 10de niet meer had gehad. “Mooi hè?” Lachte de vrouw. “Prachtig!” Lachte ik terug. Ach… voor vier euro mag ik misschien niet klagen.

There are 5 comments for this article
  1. Tineke at 12:27 pm

    Ha die Laurens en Nicolle,

    Inderdaad de mooiste kapsalon ooit!! En wat een prachtig verhaal! Ik ben nu wel heel nieuwsgierig naar de foto!!! Genieteze, tineke

  2. Ewoud & Leonie at 6:34 pm

    Hahahaha, hard lachend heb ik je verhaal gelezen, goed bezig. En ja, we zijn benieuwd naar de foto 🙂 niet alleen de mooie foto’s zijn het waard om te delen.

    Groeten!!

  3. Jens at 1:43 pm

    Haha mooi verhaal inderdaad, ik ben momenteel ook in Bali, ik ga in Ubud ook mijn poging wagen, na dit verhaal te hebben gelezen word dit ook erg spannend. Bedankt voor het opwekken van de zenuwen alvast!

Laat een reactie achter bij Tineke Cancel comment reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *