De geheimen van de Filippijnen

De geheimen van de Filippijnen

Wanneer ik dit schrijf lig ik in een hangmat. In de schaduw van een aantal hele hoge palmbomen. Ik kijk uit over de zee waarin een Banca (traditioneel Filippijnse boot) rustig dobbert. Wachtend op zijn volgende tocht. Links in de zee ligt een heel klein eilandje met een boompje en een stukje wit strand. Daarachter liggen verschillende grotere eilanden, rotsachtig en groen. Net als de zee. Die is ook een soort groen en hier en daar een soort blauw. Het strand is leeg op Nicolle na die een boek leest. Achter mij het barretje van hout en bamboe. Waar ik net een koud flesje San Miguel heb gehaald. Het barretje hoort bij ons Resort. Dat klinkt chic hè? Resort… Maar chic is het niet want sterren vind je hier niet op de gevel maar in de lucht. Heel erg veel sterren en dat is mooier dan een chic zwembad met een poolbar en een paar chagrijnige obers.

Inmiddels zijn we wel gewend aan back to basic want voor chic hebben we geen centen. We slapen in een bungalowtje waar verschillende (hele grote) achtpotige huisdieren rondwandelen, het ’s nachts ook gewoon nog 35 graden is, het matras zo dik is als een pakje kaarten en we geluk hebben wanneer er een beetje water uit de douche druppelt om ons te wassen. Dit kunnen we gerust primitief noemen, maar de beloningen die we krijgen zijn vele malen groter dan de offers die we moeten brengen.

Over offers gesproken. Ik droom langzaam weg in mijn hangmat naar de reis die we maakten om van Puerto Princessa naar het Tapic Beach Park bij het dorpje Sibaltan (El Nido) te komen.

Een slordige 8 uur rijden we over het bochtige parcours van Palawan waarvan de laatste 3 over minder toegankelijke grindpaden met veel kuilen en hobbels. Het open busje is gevuld met meer mensen en bagage dan dat er zitplaatsen zijn. Er kan dus niks meer bij… Of toch? Ja hoor, op het dak is nog plaats. Stom dat ik daar niet aan gedacht heb en wat zonde van de lege ruimte. Gelukkig dat de Filippino’s zelf geen lege plek onbenut laten. Tussen een aantal vriendelijke glimlachende gezichten en de dozen met etenswaar door kan ik gelukkig wat vlagen van het landschap zien. Het is hier prachtig ruw en ongepolijst. Kinderen langs de kant van de weg zwaaien enthousiast terwijl de bus hen achterlaat in een laag stof. Ik probeer mijn hand, wat nog mijn enige beweegbare lichaamsdeel is, door het raampje te drukken om terug te zwaaien. We denderen verder langs dorpjes bestaande uit bamboe hutjes. Ik zie rijstvelden maar ook de groene zee met daarin andere eilanden en de prachtige kustlijnen. De eerste geheimen van de Filippijnen worden me langzaam duidelijk.

Terwijl Nicolle nog een bladzijde omslaat en ik nog een slok van mij San Miguel neem gaat de zon langzaam onder. We hebben vandaag een rustdag want de tripjes van de vorige dagen hebben diepe indrukken achter gelaten. Zoals ik al eerder zei de beloningen waren groot.

Onze eerste bijzondere trip was een snorkeltrip. Wat een hele mooie dag was. Gelukkig heb ik de herinnering nog…

Na een uurtje varen met de Banca komen we aan bij een rotseiland met een hoogte van wel een paar honderd meter. Er is een hutje tegen de rots aangeplakt. Randy (onze gids) vertelt ons dat dat de bewakers van de vogelnestjes zijn die ze daar verzamelen. Soep van het nestje van zwaluwen is een delicatesse in Azië en de nestjes zijn vrij kostbaar. Als ik naar het hutje kijk dan denk ik dat ik de betekenis van het woord primitief moet herzien. Niets vermoedend van de wereld die zich onder ons bootje afspeelt zet ik mijn duikbril en snorkel op. Plons! Daar gaan we dan. Onderwater zie ik dat de hoogte van de rots in diepte gewoon weer door gaat. We zitten op de rand van een koraalrif wat extra indrukwekkend is. Als we iets verder zwemmen onthult zich een wereld van het mooiste koraal en de meest kleurrijke vissen. We hebben al op wat plekken gesnorkeld maar zoiets fascinerends hebben we allebei nog niet gezien en ik kan me niet voorstellen dat het elders op de wereld nog mooier wordt dan dit. Zoveel vormen en kleuren die met geen pen te beschrijven zijn. Zelfs onze onderwatercamera kan dit beeld niet goed vastleggen. We hebben kilometers zee helemaal voor onszelf want hier komen geen andere toeristen. Die snorkelen allemaal op de bekende plekken in El Nido. We gaan lunchen op een verlaten eilandje. Er wordt een tafel en een picknickmand neergezet en we eten een heerlijke lunch met gegrilde kip. Na de lunch snorkelen we nog even door omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen. Op de terugweg vangen we met een uitgegooide lijn ook nog even een geelstaart (yellow snapper). Het avondeten is binnen.

Als de avond aanbreekt wordt er een tafel midden op het strand gezet. De kaarsjes gaan aan en we hebben het strand weer helemaal voor onszelf. Terwijl de yellow snapper gegrild wordt opgediend kijken we naar een ongelofelijke bliksemshow ergens ver op zee. 

Nicolle slaat haar boek dicht en staat op. Ik kom ook uit mijn hangmat want we gaan vanavond naar een show van vuurvliegjes kijken op de rivier in het mangrovebos. Ik kan niet wachten tot het volgende geheim aan ons bekend wordt gemaakt, er zullen nog wel een aantal hele speciale volgen..

There are 8 comments for this article
  1. Lenie en Rob at 6:21 pm

    Hoi Nicolle en Laurens

    Wat een geweldige reis,prachtige foto`s.
    De overnachtingen daar zijn voor mij o zo bekend het is heerlijk om deze verhalen van jullie te lezen.
    Groetjes van Rob en mij.

    • Maarten at 6:47 pm

      Heerlijk geschreven Lau! Ik waan me zelf ook helemaal in de Filippijnen. Uitkijkend op de groen blauwe zee. Onder het hemelbed van sterren.
      Met volle teugen genieten jullie. Iets dat hier langzaam ook begint te komen nu de zomer nadert 🙂
      Groetjes aan Nic en zie alweer uit naar het volgende avontuur.
      Ciao!

      • Laurens
        Laurens at 10:47 pm

        Hee Maarten, thanks! We genieten met volle teugen! Volgende avontuur is binnenkort Australië!

        Jullie veel plezier met de zomer! We missen de festivalletjes wel hoor en in het bijzonder Solar 🙂

        Groet

    • Laurens
      Laurens at 10:52 pm

      Hi Rob en Lenie,

      Inmiddels hebben we het op Bali hier weer iets luxer en dat voor maar €10,- per nacht. Nog wel buiten douchen maar dat is wel lekker 🙂

      Groet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *